Porady dla Rodziców

Moje pierwsze dni we wrześniu – obserwacje i refleksje dotyczące przedszkolaków

Pierwsze dni wrześniowe są bardzo męczące dla pań z najmłodszych grup ale i nie tylko z tych najmłodszych. Dzieci, które po raz pierwszy przekroczyły próg przedszkola (a zawsze wcześniej były cały czas przy mamie ) są bardzo płaczliwe, nerwowe, przewrażliwione. Ale i niektóre mamy wcale nie zachowują się lepiej, płaczą pod drzwiami tak samo jak ich dzieci. Rozumiemy to wszyscy ale każdy musi przez to przejść.

Możemy jednak udzielić wszystkim rodzicom kilku dobrych rad:

Po odebraniu dziecka z przedszkola rodzice nie powinni omawiać jego zachowania przy nim samym. Gadanie typu „ Nie chciał jeść”, „płakał cały dzień”, odbija się negatywnie na dziecku.

Mamy powinny zadbać o to, by ranne pożegnanie odbywało się bez pośpiechu. Nie należy jednak (pomimo różnych opinii) przedłużać samego momentu rozstania. Nasz pobyt w sali też nie zmienia sytuacji. Dziecko na chwilę uspokaja się, a gdy nie widzi mamy (bo już wyszła), zaczyna ponownie płakać. Robią to i inne dzieci, które dotychczas były spokojne. Lepszym rozwiązaniem jest pozostawienie dziecka pod opieką nauczycielki. Na pewno zainteresuje ona malca czymś ciekawym, zachęci do wspólnej zabawy. Często płaczące dziecko po kilku minutach oswaja się z otoczeniem i zaczyna „rozrabiać” z czego rodzice nie zdają sobie nawet sprawy i niepotrzebnie
w domu lub w pracy się zamartwiają.

W swoim postępowaniu bądźcie mamy konsekwentne. Jeżeli decydujemy, że dziecko będziemy odbierać o godz. 13.00, to przestrzegajmy tego ustalenia. Nie wprowadzajmy zmian, zabierając je z przedszkola po obiedzie o 12.30, bo np. może to zrobić babcia, która akurat jest na urlopie. Dzieci bardzo przeżywają takie zmiany i w sytuacji, gdy muszą ponownie zostać do 13.00, płaczą, nie chcą jeść czy też bawić się. Ciągle wyglądają przez okno i pytają: „kiedy przyjdzie babcia”?

W sprawach jedzenia nie decydujmy za dziecko – „proszę nie dawać mojemu dziecku zupy , jajek (itd.), bo nie lubi”. Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań lekarskich dotyczących danej potrawy, spróbujmy zachęcić do jej zjadania. Rada dla rodziców, by zachęcali dzieci do wspólnego przygotowywania np. kolacji. Bardzo smakują dzieciom kanapki samodzielnie przez nie udekorowane ogórkiem, szczypiorkiem, rzodkiewką. Często też dzieci zapominają, że nie lubią czegoś i w towarzystwie rówieśników zjadają wszystko. Domagają się, by rodzice wykonywali podobne potrawy w domu.

Wszelkie wątpliwości związane z przystosowaniem dziecka wyjaśniajmy
z nauczycielkami danej grupy. Pytajmy je nie tylko: „czy moje dziecko dzisiaj wszystko zjadło”, ale także o to, czy nawiązuje kontakt z rówieśnikami, czy radzi sobie z różnymi poleceniami, czy nie sprawia kłopotów wychowawczych.

Interesujmy się życiem w przedszkolu. Nie zastanawiajmy się tylko nad tym, „czy dzieci dostaną paczki od Mikołaja, czy też „jakie będą nagrody na zakończenie roku”.
Jeżeli widzimy, że pobyt dziecka jest mało atrakcyjny - spróbujmy to zmienić, ofiarując swoją pomoc na przykład:
- w wykonywaniu drobnych prac użytecznych na rzecz przedszkola,
- w organizowaniu uroczystości („Spotkanie przy choince”, „Dzień Dziecka”),
- przynosząc różnorodne materiały do prac plastycznych, itd.

Nauczycielki na pewno nie odrzucą przedstawionych im pomysłów uatrakcyjnienia pobytu dziecka w przedszkolu.

Opracowały nauczycielki Przedszkola Anglojęzycznego „First Steps”, na podstawie artykułu „Przedszkole?” Bogusławy Węclewskiej, „Twoje dziecko” 4/1995

Rady dla Rodziców:

Nie przeciągaj pożegnania w szatni, pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź;
Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu, jeśli zrobisz to, choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić;

Nie obiecuj, jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz, kiedy będziesz odbierać dziecko, możesz mu dać maleńki prezencik, ale nie może to być forma przekupywania;

Kontroluj się co mówisz. Zamiast :już możemy wracać do domu...teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk;

Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu, to powoduje niepotrzebny stres.

Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tato, rozstania z tatą są mniej bolesne;

Pamiętaj, żegnaj swoje dziecko zawsze uśmiechem!!!

Źródło: http://www.eduseek.interklasa.pl/artykuly/artykul/ida/2884/

 

Co robić aby zapewnić dziecku dobry sen:

1. Dziecko powinno spać przynajmniej 9 godzin na dobę. Długi sen każdej nocy gwarantuje dziecku
możliwości osiągania pełnych sukcesów w nauce oraz we wszelkiej jego działalności.
2. Nie przemęczaj dziecka. Nadmierna ilość zajęć i obowiązków może ograniczać u dziecka wartościowy
sen.
3. Zapewniaj swemu dziecku chodzenie spać o regularnej porze i staraj się tego przestrzegać.
4. Nie pozwól na spożywanie produktów (żywnościowych) zawierających kofeinę przed zbliżającą się porą
snu.
5. Pozwól, aby Twoje dziecko było uspokojone wczesnym wieczorem. Przynajmniej godzinę przed pójściem
do łóżka musi być zrelaksowane i spokojne.
6. Nie pozwól dziecku zasypiać przy telewizorze. Hałas pochodzący z telewizora, radia a nawet głośnej
rozmowy może przeszkadzać w dobrym śnie, dającym prawdziwy wypoczynek.
7. Upewnij się, że w sypialni dziecka jest wyłączone światło. W razie konieczności dopuszczalne jest
załączenie tylko nocnej lampki.
8. Dla dobrego, pełnego wypoczynku bardzo ważny jest sen na wygodnym materacu. Zapewnij to swojemu
dziecku.
9. Pomóż swojemu dziecku w wytworzeniu u siebie tzw. „rytuału chodzenia spać” , czyli wykonywaniu
codziennie e tych samych czynności przed położeniem się do łóżka.
10. Dopilnuj, aby w sypialni dziecka nie było ani zbyt zimno ani za ciepło.

Jak bezpiecznie podróżować autobusem:

1. Gdy czekasz na autobus trzymaj się z daleka od krawężnika.
2. Nie siedź na trawie. Stój, aby opiekun(nauczyciel) mógł Cię dobrze widzieć.
3. Czekaj spokojnie, nie biegaj i nie bądź rozkojarzony. Szczególnie dotyczy to czasu zimowego, gdy jest
ślisko.
4. Gdy widzisz autobus przygotuj się – trzymaj w rękach swoje rzeczy.
5. Razem z innymi dziećmi ustawcie się zgodnie z poleceniem opiekuna(nauczyciela) jeden za drugim.
6. Kiedy autobus całkowicie się zatrzyma, ostrożnie wsiadaj w obecności opiekuna(nauczyciela).
7. Wsiadaj spokojnie, nie przepychaj się, autobus będzie czekał aż ostatnie dziecko wsiądzie.
8. W autobusie nie krzycz, nie bij się, siedź cały czas na swoim miejscu, nie wstawaj.Niegrzeczne
zachowanie przeszkadza kierowcy w bezpiecznym prowadzeniu autobusu.
9. Nie wystawiaj rąk przez okno.
10. Nie wyrzucaj niczego na zewnątrz.
11. Nie jedz, nie pij i nie śmieć w autobusie.
12. Słuchaj poleceń opiekuna (nauczyciela) i kierowcy.
13. Gdy przychodzi czas twojego wysiadania, nie wstawaj z miejsca dopóki kierowca nie zatrzyma całkowicie
autobusu a opiekun(nauczyciel) nie wyda polecenia do wysiadania
14. Wysiadajcie spokojnie jeden za drugim bez popychania.
15. Przechodź przez ulicę przed autobusem a nie za nim. Opiekun(nauczyciel) da znak kiedy można
przechodzić – czekaj na ten znak.


Bezpieczna jazda na rowerze:

1. Zakładaj dziecku prawidłowo dopasowany kask. Zabezpiecza on głowę w trakcie wypadku, może nawet
uratować życie.
2. Sprawdź sprzęt. Przed jazdą - napompuj opony i sprawdź czy hamulce działają poprawnie.
3. Dziecko musi widzieć i być widzianym. W jakąkolwiek pogodę, w dzień czy w nocy musi być dobrze
widoczny przez innych. Zakładaj jaskrawe, „odblaskowe” kolory, jak najbardziej widoczne, dodatkowo też
światełka odblaskowe.
4. Kontroluj jazdę. Zawsze trzymaj przynajmniej jedną rękę na kierownicy. Wszelkie rzeczy przewoź w plecaku
lub specjalnym, przeznaczonym do tego koszyczku przymocowanym do roweru.
5. Uważaj i unikaj rzeczy niebezpiecznych, np. wyboje, rozbite szkło, żwir, kałuże, liście itp.
6. Unikaj jazdy nocą. Jest o wiele bezpieczniej dla rowerzysty jechać w dzień niż nocą, ponieważ nocą jest
mniej widoczny.

Pomocne adresy:

www.bettersleep.org
www.kids.gov
http://kidshealth.org
http://school.familyeducation.com

/Opracowały nauczycielki Przedszkola Anglojęzycznego "First Steps" na podstawie www.bettersleep.org, www.kids.gov, http://school.familyeducation.com /

Europejska karta praw człowieka i obowiązków rodziców:

1. Rodzice mają prawo do wychowania swoich dzieci w duchu tolerancji i zrozumienia dla innych, bez dyskryminacji wynikającej z koloru skóry, rasy, narodowości, wyznania, płci oraz pozycji ekonomicznej.

Rodzina ma obowiązek wychować swoje dzieci w duchu odpowiedzialności za siebie i za cały ludzki świat.

2. Rodzice mają prawo do uznania ich prymatu jako "pierwszych nauczycieli" swoich dzieci.

Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci w sposób odpowiedzialny i nie zaniedbywać ich.

3. Rodzice mają prawo do pełnego dostępu do formalnego systemu edukacji dla swoich dzieci, z uwzględnieniem ich potrzeb, możliwości i osiągnięć.

Rodzice mają obowiązek zaangażowania się jako partnerzy w nauczanie ich dzieci w przedszkolu.

4. Rodzice mają prawo dostępu do wszelkich informacji o instytutach oświatowych, które mogą dotyczyć dzieci.

Rodzice mają obowiązek przekazywania wszelkich informacji przedszkolom, do których uczęszczają ich dzieci, informacji dotyczących możliwości osiągnięcia wspólnych ( tj. domu i przedszkolu) celów edukacyjnych.

5. Rodzice maja prawo wyboru takiej drogi edukacji dla swoich dzieci, która jest najbliższa ich przekonaniom i wartościom uważanym za najważniejsze dla rozwoju ich dzieci.

Rodzice mają obowiązek dokonania świadomego wyboru drogi edukacyjnej, jaką ich dzieci powinny zmierzać.

6. Rodzice mają prawo domagania się od formalnego systemy edukacji tego, aby ich dzieci osiągnęły wiedzę duchową i kulturową.

Rodzice mają obowiązek wychowywać swoje dzieci w poszanowaniu i akceptowaniu innych ludzi i ich przekonań.

7. Rodzice mają prawo wpływać na politykę oświatową realizowaną w przedszkolach ich dzieci.

Rodzice mają obowiązek osobiście włączać się w życie przedszkola ich dzieci i stanowić istotną część społeczności lokalnej.

9. Rodzice mają prawo do pomocy materialnej ze strony władz publicznych, eliminującej wszelkie bariery finansowe, które mogłyby utrudnić dostęp ich dzieci do edukacji.

Rodzice maja obowiązek poświęcać swój czas i uwagę swoim dzieciom, tak aby wzmocnić ich wysiłki skierowane na osiągnięcia określonych celów nauczania.

10. Rodzice mają prawo żądać od odpowiedzialnych władz publicznych wysokiej jakości usługi edukacyjnej.

Rodzice mają obowiązek poznać siebie nawzajem, współpracować ze sobą i doskonalić swoje umiejętności "pierwszych nauczycieli" i partnerów w kontakcie: przedszkole - dom.

/Opracowało Europejskie Stowarzyszenie Rodziców –1992/

 

- Dzieci uczą się tego, czego doświadczają.
- Jeśli dziecko doświadcza wrogości, uczy się walczyć. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze krytyki, uczy się potępiać. 
- Jeśli dziecko musi znosić kpiny, uczy się nieśmiałości. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze zachęty, uczy się ufności. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze aprobaty, uczy się lubić siebie. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze akceptacji i przyjaźni, uczy się tego, jak znaleźć miłość w świecie. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze uczciwości, uczy się sprawiedliwości. 
- Jeśli dziecko żyje w poczuciu bezpieczeństwa, uczy się ufności. 
- Jeśli dziecko jest akceptowane i chwalone, uczy się doceniać innych. 
- Jeśli dziecko żyje w atmosferze tolerancji, uczy się być cierpliwym.

 

Dekalog dla rodziców i wychowawców:

- Nie upokarzaj dziecka, bo ono, tak jak ty, ma silne poczucie własnej godności. 
- Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś. 
- Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru najczęściej jak możesz. 
- Jeśli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś je i wytłumacz. Nie bój się utraty autorytetu-
  dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.   
- Nigdy nie mów źle o dziecku, szczególnie w obecności innych osób. 
- Nigdy nie mów „zrobisz to, bo tak chcę”- jeżeli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij. 
- Gdy nie wiesz, jak postąpić, pomyśl, jak ty poczuł byś się, będąc dzieckiem. 
- Staraj się być czasem adwokatem własnego dziecka.

-Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko 
 próba sił z mojej strony. 
-Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję- poczucia bezpieczeństwa. 
-Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle
 możliwe. 
-Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i
 nieprzyjemnych. 
-Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja
 miażdżąca przewaga. 
-Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją
 uwagę. 
-Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy. 
-Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie
 wychodzi. 
-Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić cię o wyjaśnienia, 
 poszukam ich gdzie indziej. 
-Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są. 
-Nie bój się miłości. Nigdy!

/ Rady i wskazówki dla rodziców oparte na koncepcjach Janusza Korczaka - wielkiego Przyjaciela dzieci /

 Strony dla nauczycieli, rodziców , dzieci:

www.men.gov.pl - Ministerstwo Edukacji Narodowej

www.wsip.com.pl - Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne

www.edziecko.pl - Serwis dla rodziców

www.junior.reporter.pl - Mały portal dla dzieci

www.cauchy.pl/przedszkole - Serwis dla rodziców

www.czasdzieci.pl - Serwis dla rodziców